Polisi Gülşah Güler: 15 Temmuz’da Şehit Olan Gülşah Güler’in Hatırası Yeğeniyle Yaşatılıyor

15 Temmuz 2016 gecesi yaşanan hain darbe girişimi, Türkiye’nin yakın tarihine silinmez izler bıraktı. Bu karanlık gecede Ankara Gölbaşı’nda FETÖ’cü hainlerin düzenlediği saldırılarda şehit olan isimlerden biri de Özel Harekat Komiser Yardımcısı Gülşah Güler oldu. Görev yaptığı Gölbaşı Özel Harekat Daire Başkanlığına yönelik düzenlenen saldırılarda, Güler ikinci bombalı saldırıda şehit düştü. Aradan geçen 10 yıla rağmen aile, yaşadıklarını unutmadı; Gülşah Güler’in hatırası ise farklı bir kuşaktan, yüreklere kazınan bir sözle yeniden can buluyor.

Şehit Polis Gülşah Güler’in ailesi, darbenin üzerinden yıllar geçmesine rağmen hem acının tazeliğini hem de vatan sevgisiyle büyüyen kararlılığın izlerini taşıyor. Ailenin anlattıkları, bir şehadetin yalnızca resmi kayıtlarda değil, evlerin içinde, hayallerde ve gelecek planlarında da yaşadığını gösteriyor. Şehit Güler’in adı, aynı zamanda ülke genelinde çeşitli kurumlara verilerek yaşatılmaya devam ederken, Marmaris’te yaşayan ailesi de bu duyguyu her gün daha görünür kılmaya çalışıyor.

Ankara Gölbaşı’nda ikinci bombayla gelen şehadet

Gölbaşı Özel Harekat Daire Başkanlığı’nda görev yapan Gülşah Güler, 24 yaşındaydı. Resim öğretmenliği son sınıf öğrencisiyken Özel Harekatçı olmaya karar veren Güler, yaklaşık bin kişinin katıldığı sınavda 60’ıncı olarak mesleğe adım attı. Diyarbakır ve Şanlıurfa’da da görev yaparak tecrübesini artıran Güler’in cesareti ve vatana bağlılığı, 15 Temmuz gecesinin karanlığında daha da belirginleşti.

Şehidin ağabeyi Reşit Güler, yaşadıklarını anlatırken acının zamanla azalmadığını vurguluyor. 15 Temmuz gecesinde Marmaris’te olduklarını söyleyen Güler, darbe olduğunun ilk anda anlaşıldığını ancak yaşananların tam olarak kavranamadığını aktarıyor. Cumhurbaşkanının meydanlara çıkın çağrısı sonrası Marmaris Atatürk Meydanı’na gittiğini belirten Reşit Güler, kız kardeşiyle telefonla konuştuğunu anlatıyor. Son konuşmalarında kız kardeşinin buralar karışık olduğunu, işinin bitince onları arayacağını söylediğini ifade ediyor. Ardından gelen acı haber ise ‘hainlerin daire başkanlığına attığı ikinci bombada şehit olduğu’ bilgisiyle sabaha karşı netleşiyor.

İlk konuşma: Bizi oraya gidene kadar şehit demediler

Ailenin anlattıkları, şehadetin nasıl duyurulduğunu ve o anlarda yaşananların nasıl ağırlaştığını da ortaya koyuyor. Reşit Güler, Ankara’ya gittiklerinde hemen şehit bilgisi verilmediğini ifade ederek, ‘Bizi oraya gidene kadar şehit olduğunu söylemediler. Daire başkanlığına girdiğimde, kız kardeşim buradaysa şehit olmuştur dedim. Çünkü oranın halini görünce her şeyi anladım’ sözleriyle duygularını aktarıyor. Tarif edilemez olduğunu söylediği manzarayla gerçeğin bir anda karşılarına çıktığını dile getiriyor.

Şehit Gülşah Güler’in ailesi için acıyı daha da derinleştiren bir başka detay ise şehadet anındaki koşullar oldu. Reşit Güler, kız kardeşinin şehit olduğunda eşinin dört aylık hamile olduğunu belirterek, bebeğin cinsiyetinin henüz belli olmadığını anlatıyor. Cenaze töreninin ardından Marmaris’e dönüldüğünü, doktorun bebeğin kız olacağını söylemesinden sonra ise ailede gözyaşlarının ardı ardına geldiğini ifade ediyor. Bu süreçte aile, Gülşah Güler’in adının ve hatırasının bir şekilde yeni bir hayatta yaşadığını düşünerek derin bir gurur duyuyor.

Halamın adıyla doğdum: Polis olma hayali büyüyor

Şehit komiser yardımcısının 10 yaşındaki yeğeni de bu hikayenin en canlı parçası olarak dikkat çekiyor. Küçük Gülşah Güler, halasıyla fiilen tanışamadığını ancak adını aldığı için ona yakın hissettiğini söylüyor. ‘Halamın adını aldım; o zamanlar annemin karnında dört aylıkmışım. Halamın adını taşıdığım için çok mutluyum’ diyen minik yeğen, ilkokul dördüncü sınıfa gittiğini ve büyüyünce halası gibi polis olmak istediğini kaydediyor.

Polislik mesleğinden korkmadığını özellikle vurgulayan küçük Gülşah, ‘Bence çok güzel bir şey. Halam şimdi yaşasaydı onunla çok şey yapardım. Hayaller kuruyorum’ sözleriyle hem özlemini hem de geleceğe dönük motivasyonunu paylaşıyor. Halasıyla ilgili hayal kurarken aynı zamanda kendisinin de farklı yeteneklerle kendini geliştirmeyi düşündüğünü belirtiyor. ‘Hayalimde halam gitar çalardı, ben de piyano çalarmışım. Onunla oyunlar oynuyoruz. Rüyama giriyor’ diyerek duygularını anlatıyor.

Şehidin ailesinin anlattıkları, bu hayalin yalnızca bir çocukça istek olmadığını; şehadetin aile bağları üzerinden toplumsal bir sorumluluğa dönüştüğünü gösteriyor. Vatana sevgiyi, fedakârlığı ve mücadeleyi cümlelere döken küçük yeğen, halasının ismini taşımanın kendisinde bir gurur kaynağı olduğunu ifade ederek, yarım kalan görevin tamamlanması için yetiştirildiklerini anlatan aile büyüklerinin duygularına da ortak oluyor.

Adlar kurumlarda yaşarken, hatıra da evlerde büyüyor

Şehit Gülşah Güler’in hatırası sadece anıların içinde değil, aynı zamanda resmi olarak verilen isimlerde de sürdürüyor. Şehidin adı Hatay’ın Kırıkhan ilçesindeki bir ilkokula ve Sakarya’daki bir anaokuluna verildi. Bu yönüyle Gülşah Güler’in adı, geleceğin nesillerine ulaşan bir ilham kaynağı olarak varlığını koruyor.

Aile üyeleri ise şehitlerin ölümsüzlüğünü, adların yaşaması kadar insanların kalbindeki yerle de açıklıyor. Acıların unutulmadığı; sevginin, sorumluluğun ve kararlılığın kuşaklar boyunca taşındığı bu hikâyede, 10 yaşındaki küçük Gülşah’ın ‘Halam gibi polis olmak istiyorum’ sözleri, 15 Temmuz gecesinin anlamını yeniden hatırlatıyor. Şehidin adını taşıyan her yeni gün, hem bir özlemi hem de bir mücadele sözünü yeniden çağırıyor.